یک نوع داروی ایمونوتراپی توانست شروع دیابت نوع 1 را در میان افراد پر خطر به تأخیر بیاندازد

3مارس 2021 - یک کارآزمایی جدید توسط محققان دانشکده پزشکی Yale، بر روی افراد در معرض خطر بالا برای ابتلا به دیابت نوع 1 نشان داد که پس از گذشت بیش از پنج سال از زمان دریافت این داروی ایمونوتراپی تجربی که تپلیزوماب نام دارد، 50 درصد از گروه آزمایش هنوز به دیابت نوع 1 مبتلا نشده اند در مقایسه تنها 22٪ از افراد گروه دارونما پس از گذشت 5 سال به این بیماری مبتلا نشده اند. همچنین مصرف این دارو بر زمان ابتلا به دیابت تاثیر داشت، بطوریکه 50 درصد دیگر از گروه آزمایش که به دیابت مبتلا شدند، به طور متوسط ​​حدود 5 سال پس از دریافت این دارو، به دیابت نوع 1 مبتلا شدند، در حالیکه افرادی از گروه دارونما که به دیابت نوع 1 مبتلا شدند، بطور متوسط پس از 27 ماه به این بیماری مبتلا شدند.

این مطالعه که با همکاری محققان دانشگاه ایندیانا انجام شده است، در تاریخ 3 مارس در مجلهScience Translational Medicine  منتشر شد.

پرفسور Kevan Herold، استاد ایمونوبیولوژی و غدد درون ریز در دانشکده ی پزشکی دانشگاه ییل و نویسنده ارشد این مقاله، گفت: در صورت تایید، این دارو اولین دارویی خواهد بود که می تواند دیابت نوع 1 را به تأخیر اندازد یا از آن جلوگیری کند.

پرفسور هرولد، گفت: این دارو که توسط شرکت بیوتکنولوژی Provention تولید شده است، از سوی سازمان غذا و داروی ایالات متحده به دریافت لقب "درمان موفقیت آمیز" مفتخر شده است.

تجزیه و تحلیل 76 نفر که در این کارآزمایی شرکت داشتند، نشان داد که میزان آسیب به سلولهای بتا توسط سلولهای T در پاسخ به دارو کاهش یافته و عملکرد سلولهای بتا(تولید کننده انسولین) در افرادی که تپلیزوماب دریافت می کردند، بهبود یافته است.

افراد مورد آزمایش دارای متوسط سنی ​​13 سال بودند و بستگان آنها به دیابت نوع 1 مبتلا بودند.

این مطالعه ی جدید، نتیجه 30 سال کار آزمایشگاه پرفسور هرولد برای یافتن روش های درمانی جدید برای دیابت نوع 1 است. این یافته ها به دنبال یک مطالعه بالینی دیگر بدست آمد که توسطTrialNet ، یک ائتلاف بین المللی اختصاص داده شده به مطالعه ی دیابت نوع 1، سازمان یافته بود. در مطالعه ی قبلی که در سال 2019 منتشر شده بود، شروع دیابت نوع 1 در میان کسانی که تپلیزوماب را دریافت کرده بودند، به تاخیر افتاد.

دیابت نوع 1 یک بیماری خود ایمنی است که در آن سلولهای T سیستم ایمنی خود فرد به سلولهای بتا در لوزالمعده که انسولین تولید می کنند، حمله می کنند. کسانی که به این بیماری مبتلا می شوند، به درمان مادام العمر با انسولین نیاز دارند و بیشتر در معرض خطر مرگ و بیماری های قلبی، کلیوی و مشکلات بینایی قرار می گیرند. تشخیص بیماری اغلب در دوران کودکی یا نوجوانی اتفاق می افتد.

پرفسور هرولد تاکید کرد هنوز مشخص نیست که داروی تپلیزوماب بتواند از ابتلای این افراد به دیابت نوع 1 برای همیشه جلوگیری کند. اما تأخیر در شروع بیماری می تواند پیشرفت بزرگی برای افراد در معرض خطر باشد.

وی گفت: هر مدت زمانی که بتوان بدون دیابت زندگی کرد، اهمیت دارد. به ویژه برای كودكانی كه ممكن است بدون این بیماری، فرصت رشد، بازی و زندگی کردن را مشابه با آنچه سایر همسالانشان تجربه می کنند، داشته باشند.

منبع:

https://medicalxpress.com/news/2021-03-immunotherapy-drug-onset-diabetes-at-risk.html